Co roku w marcu obchodzimy wyjątkowe święto – Międzynarodowy Dzień Kobiet. Ten dzień to nie tylko kwiaty i pochwały; niesie ze sobą ciężar stuletniej walki o równość, godność i prawa.
Początki Dnia Kobiet sięgają ruchu robotniczego z początku XX wieku. 8 marca 1857 roku pracownice odzieżowe i tekstylne w Nowym Jorku wyszły na ulice, aby zaprotestować przeciwko nieludzkim warunkom pracy, 12-godzinnemu dniowi pracy i niskim płacom. 8 marca 1908 roku 15 000 kobiet maszerowało przez Manhattan, skandując potężne hasło: „Chleb i róże”. Chleb symbolizował bezpieczeństwo ekonomiczne, a róże – lepsze życie. W 1910 roku Clara Zetkin, przywódczyni międzynarodowego socjalistycznego ruchu kobiet, zaproponowała na konferencji w Kopenhadze ustanowienie Międzynarodowego Dnia Kobiet, uzyskując jednomyślne poparcie. W 1917 r. bohaterska walka rosyjskich robotnic podczas rewolucji lutowej ostatecznie ugruntowała 8 marca jako to chwalebne święto.
Spojrzenie wstecz na historię pozwala lepiej ruszyć w przyszłość. Od walki o prawa wyborcze po dążenie do równości w miejscu pracy, od przeciwstawiania się dyskryminacji po ochronę uzasadnionych praw i interesów – pokolenie za pokoleniem kobiet odwagą i mądrością wyryło niezatarte ślady w rzece historii. Dziś, stojąc na ramionach gigantów, musimy jeszcze mocniej chwycić władzę w naszych rękach – prawo do równego rozwoju, prawo do wolnego wyboru i prawo do realizacji swoich marzeń.
Drogie siostry, niezależnie od tego, czy jesteś liderką korporacji, pionierką naukową, przedsiębiorcą, czy zwykłą duszą spokojnie podążającą swoją ścieżką – wiedz o tym: nie można przeoczyć Twojej siły, a Twojego blasku jest niezastąpiony. W tym dniu, który należy do Was, otrzymacie nie tylko błogosławieństwa, ale także przebudzenie i odwagę. Chwyć moc w swoje ręce, odważ się dążyć i rozkwitaj śmiało, pisząc wspaniałe rozdziały dla kobiet w każdej dziedzinie.
Świat jest tak piękny jak ty. Obyś był silny, pełen ducha i abyś na zawsze był najbardziej dumną, najbardziej niezwykłą wersją siebie!
